December 4, 2021

Õ€Õ¥Õ²Õ¡ÖƒÕ¸Õ­Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¡Õ¶Õ¨ Õ½Õ¡Õ¿Õ¡Ö€Õ¸Õ² Õ¶Õ¡Õ­Õ¯Õ«Õ¶ Õ¸Ö‚ÕªÕ¥Ö€, Õ°Õ¥Õ¿Õ¸ Õ«ÕžÕ¶Õ¹

Սիրելի Արամ,

ÕŽÕ¥Ö€Õ»Õ¥Ö€Õ½ Õ€Õ¡ÕµÕ¡Õ½Õ¿Õ¡Õ¶Õ¸Ö‚Õ´ Ö„Õ¡Õ²Õ¡Ö„Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Õ«Ö€Õ¡Õ¤Õ¡Ö€Õ±Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Õ¶Õ¥Ö€Õ¶ Õ¡ÕµÕ¶ÕºÕ¥Õ½ Õ¥Õ¶ Õ¦Õ¡Ö€Õ£Õ¡Õ¶Õ¸Ö‚Õ´, Õ¡ÕµÕ¶Ö„Õ¡Õ¶ հարցեր Õ¸Ö‚ Õ«Ö€Õ¸Õ²Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Õ¶Õ¥Ö€ Õ¯Õ¡Õ¶ Ö„Õ¶Õ¶Õ¡Ö€Õ¯Õ¥Õ¬Õ¸Ö‚ Ö‡ դրանց Õ·Õ¸Ö‚Ö€Õ» Õ´Õ¿Ö„Õ¥Ö€ ÖƒÕ¸Õ­Õ¡Õ¶Õ¡Õ¯Õ¥Õ¬Õ¸Ö‚, Õ¸Ö€ Õ¥Õ½ ÕºÕ¡Õ°Õ¡Õ¶Õ» Õ¥Õ´ Õ¦Õ£Õ¸Ö‚Õ´ Õ¤Õ¡Ö€Õ±ÕµÕ¡Õ¬ Õ¯Õ«Õ½Õ¾Õ¥Õ¬ Ö„Õ¥Õ¦ Õ°Õ¥Õ¿, Õ¡Õ¶ÖƒÕ¸Õ­Õ¡Ö€Õ«Õ¶Õ¥Õ¬Õ« բաց Õ§ մնացել Õ´Õ¥Ö€ Õ¯Õ«Ö€Õ¡Õ¯Õ¶Ö…Ö€ÕµÕ¡ Õ°Õ¥Õ¼Õ¡Õ­Õ¸Õ½Õ¡ÕµÕ«Õ¶ Õ¯Õ¡ÕºÕ¨, Õ¸Ö€Õ« ընթացքում Õ´Õ¥Õ¶Ö„ Õ¯ÖƒÕ¸Ö€Õ±Õ¥Õ«Õ¶Ö„ Õ°Õ¡Õ½Õ¯Õ¡Õ¶Õ¡Õ¬ դրանց Õ§Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Õ¨, Õ«Õ¶Ö„Õ¶Õ¥Ö€Õ½ Õ´Õ¥Õ¦ Õ°Õ¡Õ´Õ¡Ö€ Õ¬Õ¸Ö‚Õ®Õ¸Ö‚Õ´Õ¶Õ¥Ö€ Õ£Õ¿Õ¶Õ¥Õ¬: Ô±Õ¾Õ¡Õ², ÕºÕ¥Õ¿Ö„ Õ§ Õ¨Õ¶Õ¤Õ¸Ö‚Õ¶Õ¥Õ´, Õ¸Ö€ Õ¤Õ¡ Õ¡ÕµÕ¬Ö‡Õ½ Õ°Õ¶Õ¡Ö€Õ¡Õ¾Õ¸Ö€ Õ¹Õ§, Õ¸Ö‚Ö€Õ¥Õ´Õ¶ Õ«Õ¶Õ± Õ´Õ¶Õ¸Ö‚Õ´ Õ§ Õ´Õ«Õ¡ÕµÕ¶ Õ´Õ« միջոց, Õ©Õ²Õ©Õ«Õ¶ Õ°Õ¡Õ¶Õ±Õ¶Õ¥Õ¬ Õ«Õ´ Õ´Õ¿Õ¡Õ°Õ¸Õ£Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Õ¶Õ¥Ö€Õ¨, Õ¾Õ½Õ¿Õ¡Õ° Õ¥Õ´, Õ¸Ö€ Õ¤Ö€Õ¡Õ¶Ö„ Õ¶Õ¡Ö‡ Ö„Õ¸Õ¶Õ¨ Õ¯Õ¬Õ«Õ¶Õ¥Õ«Õ¶: Ô»Ö€Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶Õ¸Ö‚Õ´ Õ´Õ¿Õ¡Õ°Õ¸Õ£Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¡Õ¶ Õ¿Õ¥Õ²Õ«Ö„ Õ¥Õ¶ Õ¿Õ¡Õ¬Õ«Õ½ Õ€Õ¡ÕµÕ¡Õ½Õ¿Õ¡Õ¶Õ¸Ö‚Õ´ Õ¶Õ¯Õ¡Õ¿Õ¾Õ¸Õ² Õ´Õ« Ö„Õ¡Õ¶Õ« Õ¿Õ¡Ö€Õ¢Õ¥Ö€ զարգացումներ, Õ¸Ö€Õ¸Õ¶Ö„ Õ¡Õ½Õ¥Õ½ Õ¢Õ¶Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶Õ¸Õ¶, Õ¨Õ¶Õ©Õ¡Õ¶Õ¸Ö‚Õ´ Õ¥Õ¶ Õ¶Õ¸Ö‚ÕµÕ¶ Ö…Ö€Õ¡Õ¯Õ¡Ö€Õ£Õ¸Õ¾, Õ«Õ¶Õ¹ÕºÕ¥Õ½ Õ¡Õ´Õ¥Õ¶Õ¸Ö‚Ö€, Õ«Õ¶Õ¹ÕºÕ¥Õ½ Õ¢Õ¸Õ¬Õ¸Ö€ Õ°Õ¥Õ¿Õ°Õ¥Õ²Õ¡ÖƒÕ¸Õ­Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Õ¥Ö€Õ¯Ö€Õ¶Õ¥Ö€Õ¸Ö‚Õ´: Ô´Ö€Õ¡ ÕºÕ¡Õ¿Õ³Õ¡Õ¼Õ¨ Õ´Õ« կողմից Õ¶Õ¸Ö€ Õ«Õ·Õ­Õ¡Õ¶Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Õ¶Õ¥Ö€Õ« Õ¡Õ¶ÖƒÕ¸Ö€Õ±Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Õ¶ Õ§, Õ¡Õ¶Õ¾Õ³Õ¼Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Õ¨, Õ«Õ½Õ¯ Õ´ÕµÕ¸Ö‚Õ½ կողմից Õ°Õ¶Õ¥Ö€Õ« Õ¾Õ¥Ö€Õ¡Õ¯Õ¡Õ¦Õ´Õ¡Õ¾Õ¸Ö€Õ´Õ¡Õ¶ Õ°Õ¶Õ¡Ö€Õ¡Õ¾Õ¸Ö€Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Õ¶ Õ§ Ö‡ Õ°Õ¡Õ¯Õ¡Õ£Ö€Õ¸Õ°Õ« անցնելու Õ¸Ö‚ Õ­Õ¡ÖƒÕ¡Õ¶Õ¡Ö€Õ¡Ö€ Õ£Õ¸Ö€Õ®Õ¸Õ²Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Õ¶Õ¥Ö€ Õ½Õ¯Õ½Õ¥Õ¬Õ¸Ö‚ նրանց Õ´Õ«Õ¿Õ¸Ö‚Õ´Õ¨: Ô¸Õ¶Õ¤Õ¸Ö‚Õ¶Õ¡ÕžÕ¯ Õ¥Õ¶ Õ†Ö€Õ¡Õ¶Ö„ Õ¡ÕµÕ¤ Õ¡Õ¶Õ¥Õ¬Õ¸Ö‚…   Ô±ÕµÕ¸, Õ¤Õ¸Ö‚ Õ¤Õ¡ Õ¡Õ¾Õ¥Õ¬Õ« Õ¬Õ¡Õ¾ Õ£Õ«Õ¿Õ¥Õ«Ö€: ÔµÖ€Õ¢Õ¥Ö„ Õ¹Õ¥Õ´ Õ´Õ¸Õ¼Õ¡Õ¶Õ¡, Õ¤Õ¡ 2010 Õ©Õ¾Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶Õ«Õ¶ Õ§Ö€, Ö„Õ¸ Õ°Õ¥Ö€Õ©Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ այցի ÕªÕ¡Õ´Õ¡Õ¶Õ¡Õ¯ Õ€Õ¡ÕµÕ¡Õ½Õ¿Õ¡Õ¶Õ¸Ö‚Õ´, Õ®Õ¡Õ¶Ö€ Õ¡ÕºÖ€Õ¸Ö‚Õ´Õ¶Õ¥Ö€ Õ§Õ«Ö€ ունեցել, Õ¡ÕµÕ¶Ö„Õ¡Õ¶ Õ°Õ«Õ¡Õ½Õ©Õ¡ÖƒÕ¾Õ¡Õ®, Õ°Õ¸Õ¼Õ¥Õ¿Õ¥Õ½ Õ§Õ«Ö€ Õ¤Õ¡Ö€Õ±Õ¥Õ¬, Õ¸Ö€ ասացիր.

            «Եթե Õ½Ö€Õ¡Õ¶Ö„ Õ¯Õ¡Ö€Õ¸Õ²Õ¡Õ¶Õ¡ÕµÕ«Õ¶, Õ¡ÕºÕ¡ իրենց Õ·Õ¡Õ°Õ¥Ö€Õ« համար՝ Արցախը, նույնիսկ՝ Õ€Õ¡ÕµÕ¡Õ½Õ¿Õ¡Õ¶Õ¶ Õ§Õ¬ Õ¯Õ¾Õ¡Õ³Õ¡Õ¼Õ¥Õ«Õ¶ թուրքին»:

Այո, իրոք որ սարսափազդու էր նման որակում արտահայտելը, սակայն այն բոլորովին էլ օդից բռնած գնահատական չէր, այլ բնորոշում էր՝ երկրի իշխանությունների և վերնախավի ապազգային և ապակառուցողական բնույթը: Երևի նման գիտակցությունն էլ Ավետիք Իշխանյանին ստիպել է խոստովանել. որ «Մենք ներսից ենք փչացած»: Այո, իրոք որ դա այդպես է: Քոչարյանները, Սարգսյանները, Գրիգորյանները, ներառած Հայաստանի վերնախավը, երկնքից չեն իջել, ծնունդն են հայ ժողովրդի և ժամանակի պայմանների: Այստեղ ավելորդ է հիշել՝ Շահան Շահնուրի՝ հայի վարքագիծը բնորշող դառը և խորքային խոսքերը, որովհետև այսօր, Հայաստանի՝ նախկինի մոլախոտերով պատած քաղաքական դաշտում, մենք նկատում ենք դրա վառ օրինակը: Ի՞սկ ինչով են զբաղված դեռ երեկ հեղափոխությանը սատարող անձերն ու կուսակցությունները: Նրանցից յուրաքանչյուրը ցանկանում է իր կուսակցությունը հիմնել, իրերի և քաղաքական հայացքների իր գնահատականը միակ ճիշտը համարել և այլն: Տեղին է հիշել մեծ գրողի խոսքերը. «Ինչ որ տեղ, ինչ որ բան, սխալ է»:

Այսօր որքա՞ն կուսակցություններ կան Հայաստանում, որոնց կանոնադրություն- ծրագիրը ասես մեկը մյուսի պատճենը լինեն: Երևի նման կացությունը եվրոպական կայունացած ժողովրդավարական երկրներում, այնքան էլ մտահոգիչ չէր լինի, սակայն Հայաստանի պարագայում, որտեղ՝ մշտական, երկրի ապահովության և ազգի լինելիության խնդիրներ ու հարցադրումներ պետք է լուծվեն, որտեղ՝ կայուն իշխանությունը և ուժեղ բանակը, նման լուրջ վտանգ պարունակող հեռանկարների դեմն առնելու միակ գրավականներն են, ապա երկրում կուսակցությունների բազմազանությունը պետք է նկատել դրանց հասնելու լուրջ պատնեշ, ապակառուցողական և անհարիր ազգային շահերին: Ասես մի շարք քաղաքական գործիչներ, ոչ մի դաս չեն առել հայ ժողովրդի հեռու ու մոտիկ պատմությունից, բազմազան արհավիրքներից, որոնցից շատերը, ինչպես գերմանացին է ասում՝ տնային արտադրանք են:

Ô»Õ¶Õ¹ÕºÕ¥Õ½ Õ¾Õ¥Ö€Õ¶ ասվեց, Õ°Õ¥Õ²Õ¡ÖƒÕ¸Õ­Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¡Õ¶Õ¨ Õ½Õ¡Õ¿Õ¡Ö€Õ¸Õ² կուսակցությունները Ö‡ Õ¡Õ¶Õ°Õ¡Õ¿Õ¶Õ¥Ö€Õ¨, ÕµÕ¸Ö‚Ö€Õ¡Ö„Õ¡Õ¶Õ¹ÕµÕ¸Ö‚Ö€Õ¶ Õ«Ö€ Õ°Õ¥Ö€Õ©Õ«Õ¶ Õ«Õ´Õ¡Õ½Õ¿Õ¶Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Õ¶ Õ¸Ö‚Õ¶Õ«. ի՝նքը Ö‡ Õ´Õ«’Õ¡ÕµÕ¶ Õ«’Õ¶Ö„Õ¨ Õ¬Õ¸Ö‚Õ®Õ¸Ö‚Õ´Õ¶Õ¥Ö€ Õ¡Õ¼Õ¡Õ»Õ¡Ö€Õ¯Õ¥Õ¬Õ¸Ö‚: Ô±ÕµÕ¶Õ¸Ö‚Õ¡Õ´Õ¥Õ¶Õ¡ÕµÕ¶Õ«Õ¾, Õ©Õ¸Õ² Õ¶Õ¥Ö€Õ¾Õ«, Õ¡ÕµÕ½Õ¿Õ¥Õ² Շահնուրից Õ´Õ« Õ¤Õ¡Õ¼Õ¨ Õ­Õ¸Õ½Ö„ Õ´Õ¥Õ» Õ¢Õ¥Ö€Õ¥Õ¬. «սակայն Õ«’Õ¶Ö„Õ¨ Õ¸Õ¹Õ«’Õ¶Õ¹ է»:

Õ•Ö€Õ«Õ¶Õ¡Õ¯Õ¶Õ¥Ö€Õ¨ Õ·Õ¡Õ¿ Õ¥Õ¶, Õ¡Õ°Õ¡ Õ¡ÕµÕ½ÕºÕ¥Õ½.

Զարուհի Փոստանջյանը, նա այնքա՜ն է ինքնասիրահարված: Նա չի կարողանում մարսել, որ իր «Երկիր Ծիրանի» կուսակցությունը այլևս անելիք չունի, ու տես, որ նա իր ձախողման համար քավության նոխազներ է փնտրում և անզորությունից ելնելով, սկսել է զառանցել, հնարամտություններ անել:

ÕŠÕ¡Ö€Õ¸Ö‚ÕµÖ€ Õ€Õ¡ÕµÖ€Õ«Õ¯ÕµÕ¡Õ¶Õ¨, Õ¶Õ¡, Õ´Õ« Õ¡Õ¶Õ£Õ¡Õ´ Õ¨Õ¶Õ¤Õ¤Õ«Õ´Õ¡Õ¤Õ«Ö€, Õ¡Õ¼Õ´Õ«Õ·Õ¿ Õ¨Õ¶Õ¤Õ¤Õ«Õ´Õ¡Õ¤Õ«Ö€Õ¨, Õ¸Õ¾, Õ­Õ¸Õ½Õ¿Õ¡Õ¶Õ¸Ö‚Õ´ Õ§Ö€. «Հայկական Õ¯Õ¸Õ¶ÕµÕ¡Õ¯Õ¨ Ö‡ Õ»Õ¥Ö€Õ´Õ¸Ö‚Õ¯Õ¨ Õ¾Õ¡Õ³Õ¡Õ¼Õ¥Õ¬Õ¸Õ¾ Õ¥Ö€Õ¯Õ«Ö€ ÕºÕ¡Õ°Õ¥Õ¬ Ö‡ զարգացնել, Õ¸’Õ¾ Õ¶Õ¸Ö€ Õ«Õ·Õ­Õ¡Õ¶Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Õ¶Õ¥Ö€Õ«Õ¶ Õ¡ÕµÕ¶Ö„Õ¡Õ¶ Õ¸Õ¹ Õ¡Ö€ÕªÕ¡Õ¶Õ« Õ§ Õ°Õ¡Õ´Õ¡Ö€Õ¸Ö‚Õ´, Õ¸Ö€ Õ«Ö€ Õ¢Õ¡Õ¼Õ¡ÕºÕ¡Õ·Õ¡Ö€Õ¸Ö‚Õ´ բացի նվաստացնող Ö‡ Õ¡Ö€Õ°Õ¡Õ´Õ¡Ö€hÕ¡Õ¯Õ¡Õ¶ խոսքերից, Õ¡ÕµÕ¬  Õ¢Õ¡Õ¶ Õ¹Õ« Õ£Õ¿Õ¶Õ¸Ö‚Õ´ նրանց Õ¸Ö€Õ¡Õ¯Õ¥Õ¬Õ¸Ö‚ Õ°Õ¡Õ´Õ¡Ö€:

Ô³Õ¡Õ£Õ«Õ¯ Ô¾Õ¡Õ¼Õ¸Ö‚Õ¯ÕµÕ¡Õ¶Õ¨, Õ¡ÕµÕ¤ ÕºÕ¡Õ¿Õ¥Õ°Õ¡ÕºÕ¡Õ·Õ¿Õ¨ Ö‡ «ազգային բարերարը», Õ¸Õ¾ Õ°ÕºÕ¡Ö€Õ¿Õ¡Õ¶Õ¸Ö‚Õ´ Õ§, Õ¸Ö€ 200 միլիոնանոց Õ­Õ¡Õ²Õ¡Õ¿Õ¸Ö‚Õ¶ Õ°Õ«Õ´Õ¶Õ¥Õ¬Õ¸Õ¾, Õ¥Ö€Õ¯Õ¸Ö‚ Õ°Õ¡Ö€ÕµÕ¸Ö‚Ö€ Õ¡Õ·Õ­Õ¡Õ¿Õ¡Õ¿Õ¥Õ²Õ¥Ö€ Õ§ Õ½Õ¿Õ¥Õ²Õ®Õ¥Õ¬, Õ´Õ¸Õ¼Õ¡Õ¶Õ¡Õ¬Õ¸Õ¾, Õ¯Õ¡Õ´ չգիտակցելով, Õ¸Ö€ Õ¡Õ¤ÕºÕ«Õ½Õ¸Õ¾ Õ¶Õ¡ Õ¸Ö€Ö„Õ¡Õ¶ Õ¹Õ¡Ö€Õ«Ö„ Õ§ Õ½Õ¥Ö€Õ´Õ¡Õ¶Õ¸Ö‚Õ´ Õ¥Ö€Õ¯Ö€Õ¸Ö‚Õ´, Õ´Õ¡Õ¶Õ¡Õ¾Õ¡Õ¶Õ¤ Õ¥Ö€Õ«Õ¿Õ¡Õ½Õ¡Ö€Õ¤Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¡Õ¶ Õ·Ö€Õ»Õ¡Õ¶Õ¡Õ¯Õ¶Õ¥Ö€Õ¸Ö‚Õ´: ÕˆÕ¾, Õ«Õ¶Ö„Õ¶ Õ¸Ö‚ Õ«Ö€ Õ©Õ«Õ¯Õ¶Õ¡ÕºÕ¡Õ°Õ¨ Õ¨Õ¶Õ¤Õ¸Ö‚Õ¶Õ¡Õ¯ Õ¥Õ¶ իրենց մոտեցողի  Õ¸Õ½Õ¯Õ¸Ö€Õ¶Õ¥Ö€Õ¨ Õ»Õ¡Ö€Õ¤Õ¥Õ¬, Ö…Ö€Õ«Õ¶Õ¡Õ¯ Õ¸Ö‚Õ¶Õ¥Õ¶Õ¡Õ¬Õ¸Õ¾ «իրենց երկրի» Õ¶Õ¡Õ­Õ¯Õ«Õ¶ Õ¿Õ«Ö€Õ¡Õ¯Õ¡Õ¬Õ«Õ¶:

Ô±ÕºÕ¡.

«Սասնա ծռեր», Գիտե՞ն նրանք, թե ի՞նչ են ասում, թե ինչո՞ւ են անում: Նրանք էլ չեն կարողանում մարսել որ ԱԺ-ի ընտրություններում իրենք անբաժին մնացին: Ուրեմն էլ ի՞նչ իշխանություն, առանց իրենց, առանց միակ արժանիների:

Ô±ÕºÕ¡.

«Քրիստոնիա-Դեմոկրատ», Õ¡ÕºÕ¡. Õ¡ÕµÕ¬ Õ¶Õ¸Ö€ Õ¸Ö‚ Õ°Õ«Õ¶ կուսակցությունների Õ¬Õ«Õ¤Õ¥Ö€Õ¶Õ¥Ö€…, Õ¢Õ¸Õ¬Õ¸Ö€Õ¶ Õ§Õ¬ Õ¶Õ¸Ö‚ÕµÕ¶ Õ½Õ¡Õ¦Õ¸Õ¾ Õ¸Ö‚ Õ¶Õ¸Ö‚ÕµÕ¶ Õ¥Õ²Õ¡Õ¶Õ¡Õ¯Õ¸Õ¾:

Ô±ÕºÕ¡.

«Դաշնակցություն Հեղափոխական կուսակցություն»: Շատերիս մոտ տարակուսանք է առաջացրել ու անհասկանալի է թվում այն տրամաբանությունը, որով առաջնորդվում են դեռ երեկ հեղափոխությանը սատարող այդ կուսակցության պատեհապաշտ լիդերները, որոնք, իրենց կենտրոնախույս պահվածքով, հավելյալ խնդիրներ են առաջացնում երկրում: Հենց այդ լույսի տակ էլ բոլորովին անհասկանալի է այդ կուսակցության վերջին ցույցը «Լրջացեք» կարգախոսով: Մեղմ ասած, դա այնպիսի անտրամաբանական քայլ էր, որ ակամայից մտածում և ցանկանում ես նրանցից հարցնել, միթե՞ իրենք լուրջ են, միթե՞ նրանք, այդ օրվա ճառախոսները, կամ նրանց կուսակցական ընկերները չէի՞ն, որ վերջին քսան տարում համագործակցել, նաև անգամներ կոալիցիոն կառավարություն են կազմել երկիրը թալանող, ժողովրդին աղքատության դուռը հասցնող ապազգային ուժերի հետ․․․

ÕˆÖ‚Ö€Õ¥Õ´Õ¶ Õ«Õ¶Õ¹Õ¸ÕžÖ‚ Õ¥Õ¶ Õ¶Ö€Õ¡Õ¶Ö„, Õ°Õ¡Õ¶Õ¯Õ¡Ö€Õ®, Õ¶Õ¸Ö€ Õ°Õ«Õ´Õ¡,  Õ«Õ·Õ­Õ¡Õ¶Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Õ¶Õ¥Ö€Õ« հասցեին Õ¡ÕµÕ¤ÕºÕ¥Õ½ Õ´Õ¡Õ¿ Õ©Õ¡Öƒ Õ¿Õ¡Õ¬Õ¸Õ¾, Õ°Õ«Õ·Õ¥Õ¬ Õ°Õ¡Õµ ÕªÕ¸Õ²Õ¸Õ¾Ö€Õ¤Õ«Õ¶ Ö‡ Õ¥Ö€Õ¯Ö€Õ« Õ·Õ¡Õ°Õ¥Ö€Õ¨: ÕˆÖ€Õ¿Õ¥Õ² Õ§Õ«Õ¶ Õ¶Ö€Õ¡Õ¶Ö„, Õ¾Õ¥Ö€Õ»Õ«Õ¶ Ö„Õ½Õ¡Õ¶ Õ¿Õ¡Ö€Õ«Õ¶Õ¥Ö€Õ« ընթացքում։

Õ‰Õ¶Õ¡ÕµÕ¡Õ® ÕºÕ¥Õ¿Ö„ Õ¹Õ§, Õ¡Õ´Õ¥Õ¶ Õ´Õ« Õ¡Õ¼Õ«Õ©Õ« Õ°Õ«Õ·Õ¥Õ¬ անցյալը Ö‡ Õ¡ÕµÕ¤ÕºÕ«Õ½Õ¸Õ¾ ÕºÕ¡Õ¿Õ¶Õ¥Õ·Õ¥Õ¬, Õ´Õ©Õ¡Õ£Õ¶Õ¥Õ¬ Õ´Õ¥Ö€ հայացքի Õ¤Õ¥Õ´Õ¨, Õ´Õ¥Õ¦ Õ¦Ö€Õ¯Õ¥Õ¬ Õ¡Õ¼Õ¡Õ» Õ¶Õ¡ÕµÕ¥Õ¬Õ¸Ö‚ հնարավորությունից, Õ½Õ¡Õ¯Õ¡ÕµÕ¶   Õ¯Õ¡Ö€Ö‡Õ¸Ö€ Õ§, Õ¸Ö€ ընթերցողը անցյալի Ö…Ö€Õ«Õ¶Õ¡Õ¯Õ¶Õ¥Ö€Õ¸Õ¾, Õ¡Õ¾Õ¥Õ¬Õ« Õ¬Õ¡Õ¾ գիտակցի Õ¡ÕµÕ¤ կուսակցության Õ«Ö€Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Õ§Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¸Ö‚Õ¶Õ¨Ö‰  

Եվ այսպես, «Հայ Հեղափոխական Դաշնակցություն» կուսակցության ծրագրում կարդում ենք հետևյալ տողերը.

«Հայ Õ€Õ¥Õ²Õ¡ÖƒÕ¸Õ­Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Դաշնակցությունն Õ«Ö€ Õ§Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¡Õ´Õ¢, աշխարհայացքով Ö‡ Õ¡Õ¾Õ¡Õ¶Õ¤Õ¶Õ¥Ö€Õ¸Õ¾ Õ¡Õ¦Õ£Õ¡ÕµÕ«Õ¶, Õ¨Õ¶Õ¯Õ¥Ö€Õ¡Õ¾Õ¡Ö€Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶, ÕªÕ¸Õ²Õ¸Õ¾Ö€Õ¤Õ¡Õ¾Õ¡Ö€Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Ö‡ Õ°Õ¥Õ²Õ¡ÖƒÕ¸Õ­Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ կուսակցություն Õ§Ö‰ Õ€Õ¡Õµ Õ€Õ¥Õ²Õ¡ÖƒÕ¸Õ­Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Դաշնակցությունն Õ«Ö€ Õ¢Õ¸Õ¬Õ¸Ö€ Õ¸Ö‚ÕªÕ¥Ö€Õ¸Õ¾ ÕºÕ¡ÕµÖ„Õ¡Ö€Õ¸Ö‚Õ´ Õ§ Õ°Õ¡Õ¶Õ¸Ö‚Õ¶ Õ°Õ¡Õµ Õ¡Õ¦Õ£Õ« Ö„Õ¡Õ²Õ¡Ö„Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶Õ¿Õ¶Õ¿Õ¥Õ½Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶, Õ¨Õ¶Õ¯Õ¥Ö€Õ¡ÕµÕ«Õ¶Õ´Õ·Õ¡Õ¯Õ¸Ö‚Õ©Õ¡ÕµÕ«Õ¶ Õ¢Õ¸Õ¾Õ¡Õ¶Õ¤Õ¡Õ¯ Õ·Õ¡Õ°Õ¥Ö€Õ« ÕºÕ¡Õ·Õ¿ÕºÕ¡Õ¶Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¡Õ¶Ö‰ Õ€Õ¡Õµ Õ€Õ¥Õ²Õ¡ÖƒÕ¸Õ­Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Դաշնակցությունը, Õ°Õ¡Õ¾Õ¡Õ¿Õ¡Ö€Õ«Õ´ Õ«Ö€ Õ£Õ¡Õ²Õ¡ÖƒÕ¡Ö€Õ¡Õ¢Õ¡Õ¶Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¡Õ¶Õ¨, Õ«Ö€ Õ¢Õ¸Õ¬Õ¸Ö€ Õ¸Ö‚ÕªÕ¥Ö€Õ¸Õ¾ Õ¶Õ¾Õ«Ö€Õ¾Õ¸Ö‚Õ´ Õ§ Õ¢Õ¸Õ¾Õ¡Õ¶Õ¤Õ¡Õ¯ Õ°Õ¡Õµ Õ¡Õ¦Õ£Õ« Ö„Õ¡Õ²Õ¡Ö„Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶, Õ¿Õ¶Õ¿Õ¥Õ½Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶, Õ¨Õ¶Õ¯Õ¥Ö€Õ¡ÕµÕ«Õ¶ Ö‡ Õ´Õ·Õ¡Õ¯Õ¸Ö‚Õ©Õ¡ÕµÕ«Õ¶ Õ·Õ¡Õ°Õ¥Ö€Õ« պաշտպանությանը»…

Õ„Õ« ÕºÕ¡Õ° Õ¯Õ¡Õ¶Õ£ Õ¡Õ¼Õ¶Õ¥Õ¶Ö„ Õ°Õ¥Õ¿Ö‡ÕµÕ¡Õ¬ Õ¶Õ¡Õ­Õ¡Õ¤Õ¡Õ½Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¡Õ¶ Õ¾Ö€Õ¡.

            «Ընկերավարական, ÕªÕ¸Õ²Õ¸Õ¾Ö€Õ¤Õ¡Õ¾Õ¡Ö€Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ Ö‡ Õ°Õ¥Õ²Õ¡ÖƒÕ¸Õ­Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶ կուսակցություն»:

Ô±ÕµÕ¸, Õ¸Õ¹ Õ¡ÕµÕ¬ Õ«Õ¶Õ¹, Õ¨Õ¶Õ¯Õ¥Ö€Õ¡Õ¾Õ¡Ö€Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶, Õ¡Õ½Õ¥Õ¬ Õ§ թե՝ Õ±Õ¡Õ­ սոցիալ Õ¤Õ¥Õ´Õ¸Õ¯Ö€Õ¡Õ¿Õ¡Õ¯Õ¡Õ¶, Õ¸Ö€Õ¨ Õ¯Õ¸Õ¹Õ¾Õ¡Õ® Õ§ ÕºÕ¡ÕµÖ„Õ¡Ö€Õ¥Õ¬ Õ°Õ¡Õµ ազգի՝ Õ¨Õ¶Õ¯Õ¥Ö€Õ¡ÕµÕ«Õ¶, Õ¡Õ½Õ¥Õ¬ Õ§, թե՝ սոցիալական Ö‡ Õ¡Õ·Õ­Õ¡Õ¿Õ¡Õ¾Õ¸Ö€Õ¸Ö‚Õ©ÕµÕ¡Õ¶ Õ·Õ¡Õ°Õ¥Ö€Õ« Õ°Õ¡Õ´Õ¡Ö€…

«Հայ Հեղափոխական Դաշնակցության ընկերվարական իդեալն է այնպիսի հասարակության կերտումը, ուր մարդը ազատագրված կլինի ռասսայական, կրոնականդավանական, ազգային, քաղաքական, ընկերային և տնտեսական ամեն կարգի խտրականությունից, կաշկանդումից, բռնությունից և շահագործումից»

Ասվում է, որ թուղթը համբերատար է, այո, միշտ էլ կարելի է գեղեցիկ ծրագրեր կազմել, արձանագրել և ի լուր ամենքի տարածել, այլ բան է կյանքում սկզբունքորեն հետևել այդ գաղափարին և գործադրել այն: Այո, դու, քո փորձառությունից ելնելով լավ գիտեիր, որ Դաշնակցություն կուսակցության լիդերները՝ ի սկզբանե, այսինքն երբեք, չեն հետևել այդ սկզբունքին: Արտերկրում երբեք և ոչ մի տեղ նրանք չեն պաշտպանել աշխատավորության շահերը, ընդհակառակը, տարբեր երկրներում համագործակցել են ամենաբռնակալ իշխանությունների հետ, չխորշելով նույնիսկ սփյուռքահայության շրջաններում սրել լարվածությունը, երբեմն նաև ազգամիջյան բախումների գնալ: Իրանի օրինակը ավելի քան ակնառու է: Արտառոցը այն է սակայն, որ կուսակցությունը այդ ամենը, ինչպես երեկ և այսօր նաև Հայաստանում, վարպետորեն պարուրում է հայ ազգի շահերի շղարշով:

Առանձնահատուկ հետաքրքրություն է առաջացնում այդ օրվա ցույցի ընթացքում ելույթ ունեցողների հայտարարությունները:

Իշխան Սաղաթելյան, (23 մայիս, Sputnik).

«Անցել է մեկ տարի, մեր հասարակության սպասելիքներն ու ակնկալիքները չեն արդարացել»

Այսինքն մեկ տարում պետք է վերականգնվեր նախկին 28 տարիների ընթացքում, նաև իրենց մասնակցությամբ կոալիցիոն իշխանությունների կողմից թալանված երկրի տնտեսությունը: Սաղաթելյանը շարունակում է.

«ՀՀ նոր իշխանությունները չունեն երկրի զարգացման ծրագիր, պրոֆեսիոնալ թիմ՝ երկրի առաջ ծառացած խնդիրները լուծելու համար»:

Եթե իրենք, կամ հները ունեին, ապա ինչո՞ւ չեն զարգացրել երկիրը:

Ապա ի՞նչ է ասում մի այլ մեկը, Ասատուր Եսայանցը.

«Սիրո և համերաշխության քողի տակ անցել են բոլոր սահմանները»:

Որո՞նք էին և որո՞նք են այդ սահմանները․․․

Õ†Ö€Õ¡ Õ­Õ¸Õ½Ö„Õ¸Õ¾.

«Եթե իշխանություններն այսպես են քայլ անելու, ավելի լավ է կանգ առնեն, լրջանան ու հանգիստ նստեն տեղները:»

Հետո ի՞նչ․․․

Նա չի ասում հեռանան, որովհետև գիտի, որ նրանք առաջվա նման վայելում են, ինչպես՝ Հայաստանի ժողովրդի, նաև՝ սփյուռքահայության մեծամասնության վստահությունը, իրենց գործը կատարում են՝ ինքնամոռաց, ազնվությամբ և բարեխղճորեն, իսկ դա է գլխավորը և ամենակարևորը։

Իրականում խոհեմ կլիներ, որ օրվա բոլոր ճառախոսները, աչքի առաջ ունենալով հայ ժողովրդի և երկրի շահերը, խոստովանեին, որ այնուամենայնիվ, բոլոր քննադատություններով հանդերձ, նաև իրենց կուսակցության պարտքն է, բոլոր ուժերով պաշտպան և սատար կանգնի նրանց։ Իհարկե դա այն պարագայում, եթե նրանք չէին և չեն ցանկանում, հների մնացորդների և հակահեղափոխական ուժերի թիկունքում հայտնվել։

Սամվել Հովասափյան

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


4/AAB0Q2qi2hC5WMFScWsapOW0d1ypdvjHSDFgUciTQjW7ImoDTCNLGO4