December 5, 2022

Մեզմէ շատերը շատ լաւ գիտեն, որ Լիբանանի մէջ հայութիւնը ապագայ չունի. Լիբանանահայ երիտասարդ

«Արեւելք»ի  հարցերուն  կը պատասխանէ  լիբանանահայ Լեւոն Եանը:

 

-Ներկայիս ի՞նչ իրավիճակ կը տիրէ Լիբանանի մէջ:

Ներկայիս Լիբանանի իրավիճակը շատ վատ է, ըլլայ ապրուստի առումով, ըլլայ գործի առումով, ապահով վիճակ չէ, Պալապէքի կողմը տակնուվրայ եղած է, որեւէ ժամանակ կրնայ պայթիլ, այսինքն Լիբանանի ապագան մութ է, այսօր կ’աշխատինք, բայց չենք գիտեր վաղը, գալ շաբաթ գործ կ’ըլլայ թէ ոչ:

 

-Ի՞նչ կրնաս ըսել լիբանանահայ երիտասարդութեան մասին, մանաւանդ որ երիտասարդներուն մեծ  տոկոսը, ըստ երեւոյթին, հիասթաբուած է Լիբանանի մէջ եւ անոնցմէ շատերը կ’ուզեն Հայաստան տեղափոխուիլ:

Երիտասարդութիւնը կը մտածէ փախիլ այս երկրէն, հայերուն մեծամասնութիւնը կ’երթայ արդէն, մարդ չի մնար, իմ մօտ շրջապատէս շատերը գացին, դուրս եկան, մէկ մասը Գանատա, մէկ մասը Շուէտ: Անշուշտ եթէ կարելիութիւն  ունենամ, ես ալ կ’ուզեմ   հեռանալ,  բայց հիմա որոշ  պարագաներ կան, չեմ կրնար:

Շատերը, ինչպէս ըսիք, Հայաստան կ’երթան, ես հիմա բան մը չեմ կրնար ըսել, նախ կ’ուզեմ երթալ, տեսնել Հայաստանը, ծանօթանալ, որովհետեւ գացողներէն շատեր լաւ խօսեցան, որոշներ ալ վատ, բայց ես մէկու մը մտիկ չեմ ըներ, ընդհակառակը, լաւատես եմ Հայաստանի հանդէպ, մանաւանդ Փաշինեանի վարչապետ ըլլալէն  ետք, որովհետեւ ինչքան որ լուրերէն կ’իմանանք, երկրին վիճակը արդէն սկսած է բարելաւուիլ, կ’ուզեմ անգամ մը երթալ, տեսնալ եւ այլեւս հոն հաստատուիլ:

 

-Ի՞նչ գործով կը զբաղուիք դուք, ի՞նչ մասնագիտութիւն ունիք: Ի՞նչ դժուարութիւններ կան այսօր այդ գործին վերաբերեալ:

Ես ոսկերիչ եմ, 17 տարիէ ի վեր, փոքր տարիքէս դպրոցը ձգած եմ եւ ոսկերչութեամբ  զբաղած  եմ: Լիբանանի մէջ իմ սերունդիս երիտասարդներուն մեծամասնութիւնը դպրոցը ձգած են եւ արհեստի գացած են:

Ոսկերչութիւնը լաւ արհեստ է, մանաւանդ Լիբանանի մէջ, հայերուն ձեռքն է այս արհեստը, բայց հիմա նրկայիս շատ վատ են գործերը, շուկան սառած է, կացութիւնը լաւ չէ, հանգիստ չէ եւ անշուշտ այդ մէկ կախեալ է երկրի տնտեսական վիճակէն:

-Շատ կը խօսուի, որ Միջին Արեւելքի քրիստոնեայ ժողովուրդները վտանգուած են, ի՞նչ է ձեր կարծիքը, ի՞նչ կրնայ տեղի ունենալ, մտավախութիւն կայ, թէ միայն խօսքի սահմաններու մէջ է:

Այո, հոս քրիստոնեաները ապահով վիճակի մէջ չեն, քանի որ չես գիտեր երբ կը պայթի վիճակը մէկ անգամէն:Ես օրինակ Սիս կը բնակիմ, Պուրճ Համուտ եւ արդէն շուրջս ամէն տեսակի այլազգ կ’ապրի: Առանց չափազանցութեան կրնամ ըսել, որ մեր ժողովուրդի մտահոգութիւնները շատ են, եւ վախ կայ մանաւանդ ապահովական իմաստով:

Իմ կարծիքով, հայերը այլեւս պէտք է շարժին եւ բան մը ընեն, դիւրութիւններ ըլլան, որ երթանք Հայաստան ապրինք, ես այդպէս կը տեսնեմ լուծումը: Մեր ընկերական  շրջանակին մէջ, երբ մասին կը խօսինք,  բոլորս կը համաձայնինք, որ ալ ժամանակը եկած է մէկ ձեռք ըլլալու: Խօսքս մանաւանդ Լիբանանի հայերուն  մասին է ու մեր  գաղութի ղեկավարութիւնը պէտք է այս ուղղութեամբ սկսի մտածել, որովհետեւ իրենք ալ կը տեսնեն, որ ոչ մէկ առումով  ապահովութիւն կայ այս երկրին մէջ…: Ժամանակը եկած  է, որ մեր հայրենիքը երթանք:

Տխուր է, որ  հայրենիք ունինք, բայց դուրսը կ’ապրինք, մեր հայրենիքին մէջ 20 միլիոն մարդ կը տեղաւորուի, իսկ մենք ցրուած ենք  աշխարհով մէկ: Այլեւս բոլոր հայերը հոն պէտք է հաստատուին, ինչու ուրիշ երկիր կ’երթանք, ուրիշներուն երկիրը կը զարգացնենք, ուրիշ երկիրներու մէջ գործ կը դարձնենք, պէտք է մեր հայրենիքին մէջ ընենք այս ամէնը, այլեւս այս ուղղութեամբ պէտք է մտածէ հայութիւնը:

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


4/AAB0Q2qi2hC5WMFScWsapOW0d1ypdvjHSDFgUciTQjW7ImoDTCNLGO4