Rss Feed
Tweeter button
Facebook button
Technorati button
Reddit button
Myspace button
Linkedin button
Webonews button
Delicious button
Digg button
Flickr button
Stumbleupon button
Newsvine button
Youtube button
December 16, 2018

Ցավակցական

Խոր վշտով տեղեկացնում ենք, որ հետ հիվանդության` Գերմանիայում, Օլդընպուրկ քաղաքում, իր մահկանացուն կնքեց Գերմանիայիհայհամայնքինևեվրոպահայությանըքաջածանոթ, հայ ազգային,հասարակականկյանքումկարեւոր ներդրումունեցած,իրանահայքաղաքականգործիչ՝ՎահագնՀակոբյանը: ԵվրոպայիՀայկականՀամագումարը սգում է իր երեց անդամի մահվան տխուրառիթով և այդկապակցությամբիխորոցսրտիցավակցումհանգուցյալի ընտանիքին, հարազատներինևընկերներին:   Եվրոպայի Հայերի Համագումար Ստոքհոլմ , 23հուլիսի 2014 թ.

 

Ներփակ ամփոփ ձեվով հայերեն եվ գերմաներեն իր կենսագրությունը   Երջանկահիշատակ Վահագն Մահտեսի Հակոբյանցը ծնվել է 1942 թ. սեպտեմբերի 28-ին Իրանի երբեմնի հայաշատ Թավրիզ քաղաքում: Սկզբնական կրթությունը ստացել է ծննդավայրում: 1961թ. մեկնել է Ավստրիա բարձրագույն կրթություն ստանալու: Գրացի համալսարանը ավարտելուց հետո 1967 թ. մեկնում է իր պաշտած հայրենիք: Հայրենի մայր ԲՈւՀ-ում՝ Երևանի պետական համալսարանում, շարունակում է իր ուսումնառությունը: Օժտված լինելով առաջնորդի մեծ շնորհով կազմակերպում է սփյուռքահայ ուսանողների խորհուրդ և ընտրվում խորհուրդի առաջին նախագահ: Այդ խորհուրդը նոր շունչ ու ոգևորություն տվեց հայաստանյան ուսանողներին՝ առհասարակ և սփյուռքահայ ուսանողներին մասնավորապես: 1972 թ. մայր ԲՈւՀ-ը ավարտելով, նա միջազգայնագետ դոկ. պրոֆեսոր Ջոն Կիրակոսյանի ասպիրանտն էր: Հակոբյանցը մեծ հաջողությամբ սկսում է իր աշխատանքային գործունությունը Արևմտյան Բեռլինի FU համալսարանի [Ազատ համալսարան] միջազգային հարաբերություևների ֆակուլտետումորպես գիտաշխատող: Իրանիհեղափոխությանառաջինիսկօրերին,ամենադժվարպայմաններում,իրառաքելությունըհամարելով,վերադարձավԻրանևիրնվիրականընկերներիհետԹեհրանումհիմնադրեց «Փյունիք» շաբաթաթերթը: «Փյունիքը» նորշունչհաղորդեցիրանահայհամայնքին` համախմբելովհայառաջադեմերիտասարդությաննիրշուրջըևուղղորդեցնրանցհայրենիք: ՎահագնՀակոբյանցիևնրաընկերներիանմիջականնախաձեռնությամբկազմակերպվեցհայուսուցիչներիվերապատրաստմանառաջինհամահավաքըՀայաստանում: Մերժողովրդինբաժինհասածաղետաբեր 1988թ. երկրաշարժիառաջինիսկօրերիցկոնկրետօգնությունկազմակերպողներիցևօգնությունըանձամբտեղհասցնողներիցէր: ԵրբսկսվեցԱրցախյանազատագրականշարժումը, Վահագնըառաջիններիցէր, որհավատացմերժողովրդիուժինևսատարեցշարժմանը: Գերմանախոսերկրներիհայերըվկաեննրակրքոտելույթներինհավաքներիժամանակ: Արցախյանպարտադրվածպատերազմիժամանակնակոնկրետօգնությունցուցաբերեցսկզբումազատամարտիկներին, այնուհետևարցախյանբանակին: Հետևողականէրիրգործունեությամբ: ԱզատագրվածԲերձորում [Լաչին]ստեղծեցավանդականգորգագործությունըշարունակողդպրոցևդրահամարներդրեցմեծմիջոցներ: Բերձորքաղաքիառաջինդպրոցիառաջինշրջանավարտներըդեռերկարկհիշեննրահայրենասիրականանկեղծխոսքըևնվիրատվությունը: 90-ականներիցակտիվմասնակցությունուներ «Գերմանահայոցկենտրոնականխորհուրդի» բուռնքննարկումներինևգործունեությանը: Նրա մտահղացումն էր որպեսզի Եվրախորհրդում ազգային փոքրամասնությունների պաշտպանությանը վերաբերվող քննարկումներին եվրոպահայությանը ընձեռնվի ձայնի իրավունք: Նրա հետևողական քայլերը տվեցին դրական արդյունք և նա երկար ժամանակ անձամբ մասնակցում էր այդ քննարկումներին: Վահագնըընտանիքիննվիրվածհայրէրևհոգատարծնող: Վահագնըիրգործունեությամբապացուցումէր, որմիայնխոսքըբավականչէ, ևխոսքինպետքէհետևիկոնկրետգործը, որպեսզիմարդիկհավատանքեզ: Վահագնիխոսքըկրքոտէր, ոգևորիչևուղղորդող, քանզիանկեղծէրևշիտակ: Նրագործըհամակնվիրումէր, անսահմանսերշրջապատիևընկերներիհանդեպ…. Նամարդկությանևմարդասիրությանդպրոցիարժանիզավակնէ… Հիշատակը` վառ և հավերժ: typisch papa- Vahag Mahdessi Hakobians, an den wir uns voller Freude erinnern, wurde am 28. September 1942 in der einst von zahlreichen Armeniern bewohnten Stadt Täbris im Iran geboren., wo er seinen Schulabschluss machte. Er verließ danach sein Geburtsort und ging nach Österreich, um an der Universität in Graz Rechtswissenschaften zu studieren. Nach seinem Studienabschluss verließ er Österreich in Richtung seiner geliebten Heimat Armenien, wo er seine universitäre Ausbildung an der Staatlichen Universität in Eriwan fortsetzte. Mit der Gabe ausgestattet, andere zu motivieren und anzuleiten gründete er die Union der Studenten aus der Diaspora, zu deren Vorsitzenden er gewählt wurde. Diese neue Institution beflügelte die gesamte Studentenschaft des Landes, insbesondere jedoch jene jungen Armenierinnen und Armenier, die- wegen des Studiums- aus dem Ausland nach Armenien gekommen waren. Nachdem Vahag im Jahre 1972 sein Studium in Eriwan absolvierte, nahm ihn der renommierte Professor für Internationales Recht, John Kirakosian, als Doktorand auf. Im selben Jahr begann seine Tätigkeit als wissenschaftlicher Mitarbeiter an der Juristischen Fakultät der Freien Universität Berlin. Bereits in den ersten Tagen der Revolution im Iran sah er sich dazu berufen, trotz der politisch gefährlichen Lage, in sein Geburtsland zurückzukehren und mit einigen Weggefährten gemeinsam die armenischsprachige linksliberale Wochenzeitung „Pyunik“ herauszugeben. Die Zeitung bescherte der armenischen Gemeinschaft Irans neuen Auftrieb. Sie zog viele progressive Studenten an, vereinte sie und wurde zu einem Wegweiser in Richtung Armenien. Durch die Initiative von Vahag und seinen Freunden fand in Armenien die erste Fortbildung für armenische Lehrer und Lehrerinnen aus dem Iran statt. Vahag Hakobians war einer der ersten, die im Jahre 1988 im Zuge des verheerenden Erdbebens in Armenien konkrete Hilfsmaßnahmen in die Wege leitete und die Hilfsmittel persönlich nach Armenien überbrachte. Er war auch einer der ersten, der den Freiheitskampf in Berg-Karabagh mit Inbrunst unterstützte. Dies können nicht zuletzt die Armenier aus dem deutschsprachigen Raum bezeugen, die bei seinen leidenschaftlichen Reden auf Demonstrationen und Versammlungen anwesend waren. Während des erzwungenen Krieges in Berg-Karabagh leistete er als einer der ersten konkrete Hilfe zunächst an die armenischen Freiheitskämpfer und dann an die Bevölkerung Berg-Karabaghs. Zu seinem nachhaltigen Engagement für Berg-Karabagh gehörte auch die großzügige Unterstützung einer Ausbildungsstätte für das traditionelle Teppichhandwerk in der Stadt Berzor im Latschin-Korridor. Seit den 1990er Jahren war er intensiv an den Aktivitäten und Diskussionen des „Zentralrats der Armenier in Deutschland“ beteiligt. Er setzte sich darüber hinaus maßgeblich dafür ein, dass die Armenier bei den Debatten im Europarat zum Minderheitenschutz eine Stimme bekommen. Vahag Hakobians war voller Hingabe für seine Familie und ein fürsorglicher Vater. Heimatverbundenheit war für Vahag keine Floskel. Mit seinem tatkräftigen Engagement hat er uns gezeigt, das den Worten Taten folgen müssen, um glaubwürdig zu sein. papa 70er- Vahags Worte waren leidenschaftlich, motivierend und wegweisend, weil sie aufrichtig und ehrlich gemeint waren. Sein Leben und sein Schaffen waren geprägt von humanistischen Werten, Mitmenschlichkeit und Großherzigkeit, seine Beziehung zu seiner Familie und Freunden von grenzenloser Liebe. Möge sein Andenken für immer in unseren Herzen und in unseren Gedanken sein

 

 

 

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*


Add video comment
Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը www.aaeurop.com-ին պարտադիր է: Կայքի հոդվածների մասնակի կամ ամբողջական արտատպումը, տարածումը, կամ հեռուստառադիոընթերցումն առանց www.aaeurop-ին հղման արգելվում է:Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ: Կայքը պատասխանատվություն է կրում միայն «Եվրոպայի Հայերի Համագումարի » ի ստորագրությամբ նութերի, կարծիքների եւ դիրքորոշումների համար: All Rights Reserved,4/AAB0Q2qi2hC5WMFScWsapOW0d1ypdvjHSDFgUciTQjW7ImoDTCNLGO4